Does Utopia exist? And where is my make-up?
Over the last couple of years, my subject matter has engaged and explored social structures established in an urban environment - questioning what distinguishes a personal space from a public space.
Encountering gender, male and female entities, social roles and stylisation in the “city-shape”, I’ll investigate how a simple shape is able to recall memory. How humans naturally connect outlines and form thoughts and emotions. How we identify, mirror and define and reflect on our self-image through anything visible or tangible.

Intimate city-shape Living sculpture
Begun in 2008, “Intimate city-shape Living sculpture” is a body of work dealing with corporality, constituting my previous sculptural research, and including sculptures, sculptural requisites, objects, photographs, drawings and resonant performance.
Working on incorporating a variety of techniques and semantics, I aim to create a co-active meeting between form, condition, movement and posture. I wish to reflect the human in an objectified state of mind, and to reveal a scenario that explores cultural and social heritage, and the space occupied by the body physically and emotively.

Apice for artists. And where is my Make-Up. Press release

als taal (lees: tijd) niet uit zou maken
had ik hier nu niet gestaan
opgetrokken uit staal of woorden
opgesloten in verwachtingsbeton
adem ik hoop in mijn glazen ribben
klopt een pril verlangend hart


de reikende hand – betekenis –
deelt zich in fragmenten op

L
O
S

te lijmen door snelheid, verwachting,
herinnering aan hoe het ooit was

maak er weer een lichaam van
plaats het, noem het
roep het
hier

alles dat er ooit zou komen
alles dat nooit is geweest
ik omsluit u door mijn armen muren
ik heet u welkom in mijn hoofd


Sterre van Rossem